چه خنده دار است وقتی چند آدم چندچهرهء ناظریف را از روزگارت حذف کرده باشی و بعد بشنوی آن آدمها که به واسطهء تو همدیگر را شناخته اند و تا پیشتر حال و حوصلهء هم را نداشته اند، حالا عیاق  شده اند و برای هم پپسی باز می کنند. با خودت فکر می کنی چه خوب است که دیگر میانشان نیستی و چه خوب است که برای وصل کردن آمده ای، حتی هنگام نبودنت.