عمری دگر بباید بعد از وفات ما را / کاین عمر طی نمودیم اندر امیدواری
عذاب می کشید
وجدان نگاهم
همیشه از پرده های زخیم گهگاه بسته.
به گمانم بود
به نور خیانت می کنم
به دوست خیانت می کنم
به پنجره ای که
چه دیر دانستم
به هم می فروشد
رازهای خانه و کوچه را
+ نوشته شده در Sat 24 Jan 2009 ساعت 1:37 توسط گندم
آبتون نبود، دونتون نبود، چایی و قلیونتون نبود !