زیر گنبد کبود

-۱-

مادر بارانم. 

ابری بی دریغ ...

هوای کوچک شبنم

اگر در سرت نبود،

سبز می شد امشب

بهشت زیر پاهای من

گندم

روی لبهای تو

-۲-

 قافیه ای ساده شدم

غزلی نسروده را

تا نترسی از عشق

تا بگویی "ما" را

بی آنکه بدانم

"ابیات تنهایی" ات  هر شب

 به سادگی

به گردن شعری نو می آویزد

-۳- 

خواسته هایت را می شماری

به خداوند چشمک می زنی

نخواسته هایت را می گذاری

و آسان می گذری  

 بزن بارون                                                       

میرم تا سالها پیش، تا شبای خیس شمال ...