تمام کودکیم فکر می کردم
بدشانسم و خنگ
بدترین راه را انتخاب می کنم
و در برابر او همیشه بازنده ام
غافل از اینکه
من بدشانس نبودم
او متقلب بود !
و هر دو دستش ... همیشه پوچ !
تابستان ۸۶/ برای دایی عزیزم
نه برای اینکه دوستت دارم
نه برای اینکه زندگی زیباست
نه برای اینکه در جمع فامیل کمت نیاورم و گریه نکنم
نه برای کرکری تخته ـ که بگویی بچه برو باباتو بیار ـ
نه برای یک عمر خاطره
برای اینکه باور کنم
کسی از بی عشقی ... نمی میرد !
دایی عزیزم که ۲ سال پیش سکته مغزی کرد که همسرش تو این بیماری مهربون و همراه نبود که هر روز بیشتر و بیشتر روحیه شو باخت ... امروز دومین سکته رو کرد. از صبح پیشش بودم. اصلا دلش نمی خواد خوب بشه ... اصلا دلم نمی خواد باور کنم ... براش دعا کنید
سرم از هجوم آرزوهای مدفون گیج می رود
با خودم فکر می کنم
عشق را پای دار تو
کدام دختر در پستوی خانه نهان میکرده ؟!
قالی قرمز کهنهء مادربزرگ !
من آخر
دانهء گندمم !
نان مردمم
عشق من مردیست "که سنگ زیرین آسیاب باشد
در کشاکش درد"
به عشق مانایی ات.
چه دیر دانستیم ... تو ... آرام ...
همیشه در رفتنی.
گیاه خاک حزب باد نمی مانیم
می شناسیمت دیگر !
کجای کاری
کویر !
آبتون نبود، دونتون نبود، چایی و قلیونتون نبود !